ระบบทุนนิยมดีจังหรือ


ไม่สามารถที่จะปฏิเสธได้เลยว่าโลกมนุษย์เราช่วงนี้เป็นระบบทุนนิยม ส่วนประกอบเศรษฐกิจต่างๆไม่ว่าจะเป็นประเทศมหาอำนาจอย่าง จีน อเมริกา หรืออดีตกาลรัสเซีย

 


ก็คือระบบทุนนิยม ตั้งแต่แมื่อจบระบบฟิวดัล (ศักดินาเหนือเมืองได้รับการพัฒนาบ่อยมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 ด้วยการปฏิวัติอุตสาหกรรม ลัทธิจักรวรรดินิยม และก็ยังรวมทั้งสงครามเย็น ล้วนเป็นเลิศในต้นสายปลายเหตุที่ทำให้ระบบทุนนิยมได้รับการพัฒนาแล้วก็แพร่แนวความคิดออกเป็นวงกว้าง

สาเหตุอีกส่วนใดส่วนหนึ่งที่ทำให้ระบบทุนนิยมได้รับการพัฒนาพร้อมกันไปกับเกมการบ้านการเมืองโลกโน่นเป็น กระแสแนวความคิดแบบลัทธิเสรีนิยม ที่มาพร้อมพร้อมกันกับระบอบประชาธิปไตยแบบทางอ้อม ซึ่งเป็นส่วนใดส่วนหนึ่งทำให้ระบบทุนนิยมเป็นที่นิยมมากมายก่ายกองในฐานะเครื่องไม้เครื่องมือที่จะพาชาติมุ่งสู่ความมั่งคั่ง แล้วก็ เจริญก้าวหน้า

ระบบทุนนิยมในด้านของส่วนประกอบระดับประเทศมีอยู่หลายระดับไม่ว่าจะเป็น ระบบทุนนิยมแบบไม่มีการคั่นแซงของเมือง ระบบทุนนิยมผลประโยชน์ หรือระบบทุนนิยมโดยเมือง แต่ละส่วนจะพึ่งพิงตลาดแตกต่าง ตลาดจะเสรีมากมายน้อยแค่ไหนขึ้นกับการกำหนดหลักการ

แล้วระบบทุนนิยมเป็นผลดีกับโลกนี้ใช่หรือ หรือบรรทัดฐานความดีเลิศนี้มีขึ้นเพื่อมนุษย์ แล้วมันดีต่อมนุษย์ใช่หรือ นักเขียนจะทดลองพานักอ่านทำความเข้าใจในอีกประเด็นของระบบทุนนิยม อย่างที่คนเขียนชี้แจงไปว่า ระบบทุนนิยมนั้นเกิดขึ้นได้ไพเราะมีคนสารภาพและก็อยาก เพราะเหตุว่าราคาที่เกิดขึ้นจากเงินที่ใช้แลกนั้นทรงอานุภาพมากมาย และก็สามารถทำให้มนุษย์เรานั้นได้โอกาสเข้าถึงทรัพยาการต่างๆได้มากกว่าผู้ที่ไม่มีประสิทธิภาพสำหรับในการหารายได้ ด้วยแนวความคิดแบบลัทธิเสรีนิยมนั่นเองที่พึ่งพิงพาจริยธรรมของมนุษยนิยมเป็นบรรทัดฐานสำหรับการแข่ง เนืองด้วยเหล่าลัทธิเสรีนิยมนี้เองที่ใช้ข้อตกลงของความเป็นเฉพาะตนกระโจนลงมาสู่ตลาดแข่งกันด้วยประสิทธิภาพสำหรับในการรวบรวมทุน มือคนใดยาวก็สาวได้สาวเอา แม้กระนั้นผลพวงที่ตามมาจากการประลองในตลาดเสรีโน่นเป็นความแตกต่างของระบบ ตัวอย่างเช่น นาย เป็นคนยากจน ส่วนนาย เป็นคนร่ำรวย นาย ขาดเงินที่จะส่งลูกเข้าชั้นเรียนโรงเรียนที่เป็นของเอกชน แม้กระนั้นนาย มีเงินสามารถส่งลูกเข้าห้องเรียนได้ โน่นก็บอกให้เห็นแล้วว่า การมีทุนนั้นนับเป็นการถ่างช่องว่างด้านสังคมให้เพิ่มมากขึ้นกว่าเดิมได้ ซึ่งแน่ๆ ถ้าเกิดใช้จริยธรรมแบบเฉพาะผู้เดียว (ยอดเยี่ยมในจริยธรรมแบบมนุษยนิยมเหมือนกันนาย ก็ไม่ผิด เพราะว่าเขาหารายได้มาจากการประลองในตลาด แม้กระนั้นปัญหามันกำเนิดตรงที่ระบบทุนนิยมไม่มีช่องว่างสำหรับเพื่อการเข้าถึงจังหวะสำหรับผู้ที่ไม่มีประสิทธิภาพสำหรับเพื่อการรวบรวมทุนได้แก่คนอย่างนาย A

แล้วปัจจัยหลักที่ทำให้มนุษย์เราเข้าถึงช่องทางสำหรับเพื่อการถือครองทรัพยาการนั่นเป็นการเรียน แม้กระนั้นระบบทุนนิยมกลับถ่างช่องว่างในส่วนนี้ให้ห่างออกไปโดยระบุความกว้างของความแตกต่างนี้ด้วยการแข่งขันชิงชัยของคนเราร่วมกันเอง อย่าว่าแต่ว่าแข่งในระบบทุนนิยมเลย แม้กระทั้งช่องทางสำหรับการเป็นมนุษย์ของนาย ก็บางครั้งอาจจะไม่เหลือเลยด้วย

 

ป้ายกำกับ:, ,